પ્યાર ઝળહળ છે : ઠગારી ઝંખના મારી હતી, એક અંગત વાત જીવનભર ન તમને કહી શક્યો, શું કરે આ એકલી આંખો બિચારી તું કહે, મારું મન જાણે હતું પનઘટ પ્રણયના દર્દનો, એ મિલનની ચંદ ઘડીઓ જે સુખી લાગી હતી, લોક સાચા પ્રેમ રૂપે જેને બિરદાવે છે, તે, ઓ મરણ ! તું આવ, પણ મારું થઈને આવ ના, પ્રાણ લેવા વ્યર્થ કાં ‘બેતાબ’ તું આવો થયો, - રિષભ મહેતા ‘બેતાબ’
આગ આખર નીકળી જે જ્યોત મેં ધારી હતી.
જે મને નડતી રહી તે હાજરી મારી હતી.
માત્ર આંસુઓ જ નો’તા યાદ પણ તારી હતી.
યાદ તારી જાણે ભીંજાયેલ પનિહારી હતી.
આજ જાણ્યું તે જ અમને દર્દ દેનારી હતી.
ના તને છોડી શક્યાની મારી લાચારી હતી.
જિંદગી પણ ના રહી જે એક દિ’ મારી હતી.
પ્રાણ ધરવા પ્રેમમાં મારી જ તૈયારી હતી.
પ્યાર ઝળહળ છે : ઠગારી ઝંખના મારી હતી
February 28, 2010 by અતીત
લોક સાચા પ્રેમ રૂપે જેને બિરદાવે છે, તે,
ના તને છોડી શક્યાની મારી લાચારી હતી.
reflects truly for so many so called married couples for 30, 40 years but ther is smell of stagnancy.
Reminds me of
“Paas paase toye Ketla Jojan”
and anpther one
“Janmojanamni aapni sagai mange che samjani”